Abstract
Internal migration constitutes a fundamental structural phenomenon that profoundly shapes a country’s demographic configuration and regional economic order. While migration flows generate advantages for certain regions through the accumulation of human capital, the concentration of productive capacity, and enhanced economic dynamism, they simultaneously give rise to persistent disadvantages in other regions, including population decline, labor force contraction, and the weakening of economic activity. In this respect, internal migration plays a decisive role in the formation of regional economic disparities by influencing the spatial distribution of population, the regional structure of labor markets, patterns of production and consumption, and imbalances in resource allocation. Accordingly, the sustainability of internal migration at the regional level and a rigorous examination of its interaction with regional inequalities are of critical importance for the design of effective regional development policies. Against this backdrop, the present study aims to examine the relationship between interregional internal migration and regional economic inequalities in Türkiye over the period 2008–2020. Within this framework, the analysis focuses on how migration flows shape interregional economic differentiation and assesses the role of internal migration in the evolution of regional disparities. The findings indicate that internal migration in Türkiye is closely associated with regional economic inequalities and that migration dynamics during the period under consideration have contributed to the deepening of interregional economic differentials. These results underscore the need to address internal migration within a comprehensive regional and structural policy framework, taking into account its potential to both mitigate and exacerbate regional imbalances.

Key words: Regional Inequalities, Regional Economics, Turkish Economy, Sustainable Development. JEL Codes: R11, O18, Q01.

---

Bölgesel Göç, Bölgesel Eşitsizlikler ve Sürdürülebilir Kalkınma Dinamikleri: Türkiye Üzerine Ampirik Bir Değerlendirme

Ozet
İç göç, bir ülkenin demografik yapısını ve bölgesel ekonomik düzenini derinden etkileyen temel yapısal olgulardan biridir. Göç hareketleri, bazı bölgeler açısından beşerî sermaye birikimi, üretim kapasitesinin yoğunlaşması ve ekonomik canlılık gibi avantajlar yaratırken; diğer bölgelerde nüfus kaybı, işgücü azalması ve ekonomik faaliyetlerin zayıflaması gibi kalıcı dezavantajlara yol açabilmektedir. Bu yönüyle iç göç, nüfusun mekânsal dağılımı, işgücü piyasalarının bölgesel yapısı, üretim ve tüketim örüntüleri ile kaynak tahsisindeki dengesizlikler üzerinden bölgesel iktisadi eşitsizliklerin şekillenmesinde belirleyici bir rol oynamaktadır. Dolayısıyla, iç göçün bölgesel düzeyde sürdürülebilirliği ve bölgesel eşitsizliklerle olan etkileşiminin analizi, bölgesel kalkınma politikaları açısından kritik önem taşımaktadır. Bu çalışma, Türkiye’de 2008–2020 döneminde bölgeler arası iç göç hareketleri ile bölgesel iktisadi eşitsizlikler arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çerçevede, göçün bölgeler arası ekonomik farklılaşmaları nasıl etkilediği ele alınmış ve iç göçün bölgesel eşitsizlikler üzerindeki rolü analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, Türkiye’de iç göçün bölgesel iktisadi eşitsizliklerle yakından ilişkili olduğunu ve göç hareketlerinin, incelenen dönemde, bölgeler arası iktisadi farklılıkları derinleştirdiğini ortaya koymaktadır. Bu sonuçlar, iç göç olgusunun bölgesel dengesizliklerin azaltılması veya artması üzerindeki etkilerinin, bölgesel ve yapısal politika çerçeveleri içinde bütüncül bir yaklaşımla ele alınması gerektiğine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler: Bölgesel Eşitsizlikler, Bölgesel İktisat, Türkiye Ekonomisi, Sürdürülebilir Kalkınma. JEL Kodları: R11, O18, Q01.